Wat is financieel herstel?

Incasso benoemt de activiteit: geld innen dat verschuldigd is. Herstel benoemt de uitkomst waar die activiteit op mikt: een dossier dat terug is in een toestand waar beide partijen mee kunnen leven. Het verschil zie je in wat elke kant telt. Incassodoelen tellen afgesproken regelingen. Herstel telt nagekomen regelingen, een kleiner getal dat veel moeilijker te bewegen is.

Er zijn twee dingen veranderd. Toezichthouders in de grote markten zijn van het beoordelen van uitkomsten overgestapt op het beoordelen van behandeling, dus hoe een klant is behandeld, werd op zichzelf bewijs. En de kosten van een onhaalbare regeling werden zichtbaar: een betalingsregeling boven wat iemand kan betalen, faalt niet stilletjes. Ze faalt een achterstandsklasse dieper, en is dan wezenlijk minder waard.

De klant zelf bereiken, vaststellen wat die echt kan betalen, voorwaarden afspreken die binnen de eigen bevoegdheid van de kredietverstrekker vallen, en daarna volgen of het geld binnenkomt. Die laatste stap bepaalt de uitkomst, en juist die wordt het vaakst overgeslagen. Een regeling die niemand naast de binnenkomende betalingen legt, kan wekenlang mislukken voordat iemand het merkt.

Vier cijfers dragen het meeste gewicht. Het herstelpercentage is het aandeel dossiers dat weer bij is met betalen. De roll rate is het aandeel dat doorschuift naar de volgende achterstandsklasse. Het invorderingspercentage is het deel van het saldo dat daadwerkelijk is geïnd. En het aandeel nagekomen regelingen, het cijfer dat activiteit scheidt van uitkomst.

Drie groepen, meestal tegelijk. Het eigen incassoteam van een kredietverstrekker behandelt de vroege achterstand. Incassobureaus nemen latere dossiers over, op provisiebasis of door de vordering in één keer op te kopen. En technologie neemt steeds vaker het contact over bij volumes die mensen niet aankunnen, volgens regels die de kredietverstrekker schrijft.